Ga direct naar de hoofdinhoud

18 Juni 2025

Vandaag is onze laatste hele vakantiedag in het Verenigd Koninkrijk.

Na het gebruikelijke gezamenlijke ontbijt gaan we lekker buiten zitten want het is mooi weer met al vroeg een warm zonnetje. Er waren nog geen plannen gemaakt en iedereen is toch wel een beetje vermoeid en vandaag moeten we ook nog zorgen dat we de meeste spullen ingepakt hebben omdat we morgenochtend het huis verlaten.

Dat betekent niet dat we de hele dag inpakken, schoonmaken en rondhangen. Jos en Maggy gaan een rondje om de kerk, iets later vertrekken Hans en Ria met een nog onbekende bestemming en daarna vertrekken ook Caroline en ik.

Ons doel is Lockerbie, mogelijk vanwege de link met de luchtvaart of historie maar ik heb daar wel iets mee. Als we na een half uurtje rijden aankomen is het even zoeken maar dan staan we op een kleine herdenkingsplaats.

Ik had dat een stuk groter verwacht en dan blijkt dat die er ook is op een bestaande grote begraafplaats met een apart deel die aandacht geeft aan de ramp/aanslag en de slachtoffers.

Dan naar het centrum dat heel klein is voor een broodje bij de lunchroom en daarna rijden we verder naar Dumfries en komen onderweg nog hans en Ria tegen die de andere kant op rijden. Dumfries is een wat grotere plaats maar niet te vergelijken met Carlisle qua centrum. Wel zien we een giga supermarkt die ook veel andere spullen verkoopt waaronder kleding. Caroline slaagt voor een shirt

Als we het allemaal wel hebben gezien en aanstalten maken om richting huis te gaan is het inmiddels aardig bewolkt geworden met een fris windje. Als we kort bij huis zijn gooien we de tanks nog even vol zodat we niet morgenochtend kort na vertrek moeten stoppen om te tanken. Als we vlakbij huis zijn komen we Jos en Maggy nog tegen, later blijkt dat ook zij de tank gingen vullen.

Bij aankomst is Ria al druk in de keuken bezig met de voorbereidingen van het laatste avondmaal en als we uitwisselen wat we hebben gedaan en waar we zijn geweest zijn de verschillen heel klein, als bonus hebben zij nog een kasteel bezocht.

Iedereen is dus een beetje bezig met de voorbereiding voor het vertrek morgen en Caroline en ik zitten even boven in de woonkamer om aan dit verslagje te werken zodat de thuisblijvers een beetje actueel op de hoogte kunnen blijven.

Dan komt Jos naar boven met de vraag of wij per ongeluk of toevallig zijn sleutel hebben meegenomen van zijn koffers. Uiteraard is het antwoord nee en na even de zakken navoelen volgt er een bevestiging dat wij die niet hebben. Het blijkt dat hij wat aan het rommelen is geweest in zijn koffer en aan zijn motor en nu zijn sleutel kwijt is. Ook de reserve sleutel die normaal in bezit is van Maggy is niet aanwezig, die ligt veilig thuis opgeborgen.

 En de best gevonden oplossing lijkt het afdekkapje van het scharnier afzagen en dan de as van het scharnier verwijderen. Dat geeft de minste vervolgschade en Jos gaat aan de slag en dat lukt best snel, bijna iets te snel want het scheelde weinig of hij is niet alleen zijn sleutel kwijt maar ook een vinger.

Dan kunnen we de deksel aan de achterzijde lichten en halen de koffer leeg. We halen er een heleboel uit maar niets dat op een sleutel lijkt. De spanning neemt toe en de opties die overblijven nemen af. Jos en ik gaan even een sigaretje roken en als hij zijn aansteker uit zijn broekzak pakt staat hij ineens met een sleutel in de hand. In zijn broek heeft hij ook nog zo’n klein zakje en daar zat de sleutel in die hij al die keren dat hij zijn zakken leeg maakte niet heeft gevoeld. Kortom, probleem opgelost en Jos heeft ons leuk vermaakt met een groepsactiviteit.

Opluchting vanwege het voorkomen van een bagage probleem is groot en nadat we er nog even om hebben gelachen gaan we met gerust hart gaan slapen.

Bij Jos zakt de opgebouwde spanning iets langzamer weg en na een paar uur wakker liggen eet hij rond 02.00 nog een bord spaghetti op.