Niet zo fantastisch geslapen en ook helaas niet lang, de fitheid lijkt een beetje af te nemen. We zijn in ieder geval ruim op tijd voor het ontbijt en dat is helemaal prima. Gevuld laden we de brommers weer vol en vertrekken rond 09.45,

Vandaag niet al te warm maar wel droog en een zonnetje, uitstekend weer om een lekker stukje te rijden. We hebben een lange dag voor de boeg, niet zo zeer in kilometers maar meer met de plaatsjes waar we door heen komen en waar we wat wilden zien of doen.

We pakken een klein uurtje snelweg om straks wat meer tijd te hebben voor de bezienswaardigheden, er vanuit gaande dat het inderdaad de moeite waard is. Echt veel winst geeft het niet want ook nu rijden van 100 naar 70 naar 50 en zelfs 30 km/u. Dan staan er ook nog opvallend veel flitsers langs de weg dus ik doe even niet als thuis en houd mij keurig aan de opgegeven snelheid. Voordeel is wel dat de meeste van voren flitsen en op de motor kost dat niet veel, we zwaaien of lachen wel naar de paal.

Even een pauze stop op een parkeerplaats genomen, even oefeningetje doen, slokje water en dan weer verder. Ruim 15 minuten later rijden we Triberg am Schwarzwald binnen. Triberg is een toeristisch dorpje met veel winkels in koekoeksklokken in allerlei maten, soorten en geluiden, de oorspronkelijke koekoeksklok is ooit hier bedacht.

Rondje gereden, parkeerplek gevonden en netjes betaald voor een uur en naar een koffie tent gelopen met uitzicht op de motoren en de winkeltjes waar de toeristen worden gelokt. We nemen een bakkie met een Schwarzwalder kirschtorte en dan gaat Car los om te shoppen. Na een half uurtje komt ze terug en de schade valt mee, een aansteker voor mij en een koelkastmagneetje.

Dan is de parkeertijd voorbij en gaan we verder, nu maar een klein stukje naar de grootste koekoeksklok ter wereld. Ik nam de afslag iets te vroeg en dat was een smal weggetje vrij steil omhoog dat uiteindelijk doodliep, Car was gelukkig al op de helft gestopt maar voor mij was het even zweten om de motor te draaien.

Als we dan bij het pand komen is dit vooral een shop om tegen de hoofdprijs iets met een koekoek te kopen. Wij doen daar niet aan mee maar de voorkant van het pand is wel een foto waard.

Dan verder richting Gengenbach, volgens de info een oud historisch dorp maar dan in nieuwstaat. Als we ook hier eerst een rondje rijden lijkt dat aardig te kloppen. Parkeerplekje gevonden en ook deze netjes betaald schuiven we aan op een van de vele terrasjes. Ik zie giga grote en lekker uitziende ijs bokalen langs komen maar ondanks dreigementen van mijn kant weigert Car een ijsje te nemen. Het blijkt dat het taartje van Triberg meer vulde dan gewenst, dan ben ik maar solidair en sla deze keer ook over. Car is nog even een kledingzaak in geweest, iets met kleine maatjes, wel leuk en dat past tenminste nog in een van de koffers.

Dan het laatste stuk naar Ettlingen, het wordt al wat drukker en veel vrachtverkeer op de weg. Om de zoveel tijd is er een stukje 3^e baan met de mogelijkheid even in te halen maar heel veel opschieten doen we niet.

Als we nog een 25KM moeten gooien we de tank weer even vol in combinatie van een korte break.

Omdat we na aankomst niet nog een restaurant willen zoeken en het pak weer aan moeten willen we een broodje mee nemen bij een bakker. Kort na het tanken zien we een bakker, snel de stoep op, Car van de motor af … om te ontdekken dat de bakker gesloten is. Gedoe om niks maar ze had het al zo warm, en dit hadden we in onze sufheid natuurlijk direct moeten zien vanaf de motor.

Onder het rijden zoek ik een bakker/broodjeszaak maar wat ik vind is gesloten, dan geven we het op en besluiten naar het appartement te rijden en dan zien we later wel wat en of we wat eten. Appartement gevonden maar  ik rij een straatje te ver door, als ik drie keer linksaf ga om weer in de juiste straat te komen blijkt er op de hoek en bakker te zitten die nog open is en broodjes heeft. Soms zit het wel mee.

Entree met code was eenvoudig en het ziet er goed uit met een heel grote tuin.

Alles wat we nodig hebben naar binnen en het ziet er snel uit als thuis.

Aan de achterkant is het dus begane grond, vanaf de straat gezien zitten wij in de kelder, dat hebben we al eens eerder gehad maar voor ons blijft het apart.

Hapje eten met een bakkie in de tuin en een korte kennismaking met de eigenaar die boven woont.

In de tuin de broodjes op gegeten met een bakkie leut

Later op de avond hebben we nog een B&B aflevering gekeken en een VI aflevering

Dan hieronder de hoogtepunten van vandaag in twee minuten.