Woensdag 09 September
Gisteravond nog een appartementje geboekt voor 2 nachten na morgen in Ettlingen, Begane grond met een tuin. Maar nu eerst naar Mulhofen.
Helaas anderhalf uur voor de wekker ging waren we al wakker, wel rustig aan gedaan want de regen kwam met bakken tegelijk uit de hemel. Dus Car heeft eerst de tassen beneden in de hal gezet en toen het even droog was is het gelukt droog in te pakken.
Rond 09.00 met het laatste spul naar beneden, sleutel afgegeven en 09.15 reden we weg.
Nog geen 10 min later was de weg afgesloten die wij moesten rijden, daar zijn ze de hele week al aan het werk maar wel 1 baan open en dan om en om. Nu geheel afgesloten, het alternatief is terug langs de andere berg en dan via Zwitserland. Maar met de hoeveelheid shag die ik nu bij mij heb is dat allerminst een aantrekkelijk idee. Er staan langs de weg drie duitse motorrijders en ik wil even checken of hun een beter idee hebben, dan blijken zij wel over de afgesloten weg gereden te hebben deze kant op. Car en ik gokken het erop en rijden langs de afsluiting. Tien minuten later zijn we er zonder problemen voorbij en dat scheelt niet alleen een eind omrijden maar ook eventueel een hoop vervelend grens gedoe.
Drie kwartiertjes verder rijden we langs een Tedi, daar wil Car nog even shoppen en daarnaast een koffie-terras. Voor mij en mijn rug een mooi moment om te stoppen en Car blij met de Tedi. Nog niets gekocht maar wel een paar ideeën opgedaan.
Als we weer onderweg zijn begint het na een kwartiertje alsnog te regenen, we hadden een soort hoop dat we het ondanks de voorspellingen droog zouden houden maar die hoop spoelt snel weg. Het regent ook niet een beetje, onder de douche krijg je minder water over je heen. Uiteindelijk krijgen we over de dag zeker nog drie van dit soort watervallen over ons heen. Toch rijden we redelijk door, weliswaar is het tempo iets rustiger maar geen omleidingen, files of ander oponthoud. Mooie wegen, alleen met al dat water een beetje zonde van het bochtenwerk.
Caroline heeft haar gewone kleding aan, dan een regenjack, d’r motorpak en dan nog een regenjack. Gek genoeg is ze inmiddels doorweekt behalve haar voeten (het zijn inderdaad waterdichte schoenen😊) en doet mij een voorstel te stoppen voor een warme chocomel met rum. De choco kan ze krijgen maar de rum lijkt mij nu iets minder verstandig maar het idee van even droog zitten is wel aantrekkelijk, dus plekkie gezocht voor de motor, op de stoep en er tegenover gaan zitten zodat we het in de gaten konden houden.
Dat was in het plaatsje Lech, je weet wel waar de Koninklijke familie altijd naar toe gaat. Nou dat wisten wij ook toen we 12,50 moesten betalen voor een latte en een warme choco wat een afzetters en voor straf geen 2e bakkie genomen. Als ik terugkom van het toilet zie ik heaters branden en om Car te plagen die nogal nat was en het ook koud heeft blijf ik daar even onder staan.
En dan gaan we weer op stap. Ondanks het weer en de frisheid hebben we het nog steeds naar ons zin, we kunnen het toch niet veranderen en zijn tenslotte op vakantie. Rond 13.30 moeten we tanken en nemen onder een afdakje een korte pauze met een bekertje koffie als de stoomtrein voorbij komt.
Nog 100 km te gaan. Wel een voordeel van het rijden hier is dat we veel tunnels en galerijen door moeten. Normaal is dat alleen omdat wij dat in Nederland niet hebben maar met die buien van vandaag rijden we toch regelmatig even droog, sommige zijn kilometers lang.
We zouden bijtijds aan komen bij het appartement en besloten eerst te gaan eten zodat we na aankomst niet nog een keer die natte zooi aan moeten trekken
Maar wat een gedoe om een restaurant te vinden, de een was dicht, een ander ging pas om 17.00 open en het was 16.30, en om nou een half uur te gaan staan wachten. En ander had niet wat wij wilden, behalve allerlei liflafjes waar wij niet van houden. We komen nog wel langs een leuk uitzichtpunt, alleen hadden we liever een menukaart gezien met daarop een lekkere uiensoep erop.
Inmiddels is het wel droog geworden met een waterig zonnetje erbij. Met het zoeken naar een restaurant en erachter komen van het hierboven genoemde, nieuw restaurant zoeken hebben we veel tijd verloren waardoor het uiteindelijk toch later werd dan we gepland en het toch een diner op gewone tijd werd. Ik heb er toch nog 1 gevonden en toen we er waren bleek het een soort center-parcs te zijn. Met camping en hotel en restaurant.
De schnitzel met een jus sausje was prima te doen en lekkerder dan de eerste keer. Daarna nog een laatste keer die natte zooi aan en nog 15 minuutjes tot het hotel.
We hebben balkon met uitzicht op de motoren, mooi uitziende kamer, wel beetje klein maar voor 1 nacht helemaal goed. Het hotel heet Kreuz en ligt in Mulhofen vlakbij de Bodensee
Car trekt snel iets droogs aan en ik neem plaats op mijn vaste plek, het balkon.
Als ik in de avond nog even naar de motor loop kom ik de voordeur van het hotel niet binnen, heb wel het kaartje meegenomen maar de deur werkt op een voor mij onbekende code. In het donker staand schreeuwend naar Car, aansteker tegen het raam gooien en gelukkig, ze hoort mij en loopt via de hal om mij weer binnen te laten.
Motoren hebben vandaag zoveel water gehad die hoeven deze maand niet meer door de wasstraat.