Kunnen jullie die reclame van Lenor…….. "ik blijf hier"?

Dat hadden wij vanochtend direct met het uit bed komen tot het moment dat we echt weg moesten. Heerlijke bedden, goed geslapen en een kamer…..wow, zo compleet!

Dit keer was ik eerder op en doordat mijn botten weleens knakken met lopen werd Car ook wakker. Wassen, aankleden en op het balkon op ons gemak gegeten met een bakkie erbij. Dan pak aan en inladen we gaan de laatste etappe rijden naar de voorlopige eindbestemming.

Gisteren hadden we een bijzonder slechte start en dat gaan we nu anders doen. Omdat we in Oostenrijk de tol willen vermijden maar wel iets vroeger dan gebruikelijk in het hotel willen aankomen hebben we besloten te starten met een stukje snelweg.

Als we een half uurtje onderweg zijn wordt Car nerveus van een knipperend lampje op haar dashboard. Voorlopig niets te vinden langs de snelweg om te tanken dus even er af een dorpje in om daar de brommers weer van energie te voorzien. Nog 320KM te gaan en we hebben er zin in.

Vanaf het tanken begon het iets te spetteren, daar hadden we na de tropische dag van gisteren eigenlijk niet op gerekend en gingen er vanuit dat vandaag ook mooi weer zou zijn. Inmiddels hoost het en als ik een bordje zie met een kop koffie erop neem ik de afslag om een pauze te nemen en meteen een regenjack aan te trekken voordat mijn jas helemaal doorweekt raakt. Helaas is na de afrit geen bord meer te bekennen, en wel een kruising met 3 afslagen. We kiezen ervoor om parallel aan de snelweg te blijven om niet onnodig om te rijden. Dan maar even onder een paar bomen gestopt om het jack aan te trekken maar helaas … nada koffie.

Als we na zo’n 8KM weer op de snelweg rijden stop ik op de eerste parkeerplaats met toilet die we tegenkomen, was hard nodig en staan we toch nog even droog. Car heeft inmiddels al water in d’r schoenen en pakt een tweede regenjack, dus kleding, regenjack, motorjas en dan nog een regenjack. Het is inderdaad wel erg nat maar mij breekt het zweet uit als ik er naar kijk.

Planning is om de lunch te doen in Fussen, grensplaats DLD/AU en daar zijn we in 2023 ook al doorheen gereden.

Het regent nu zo hard dat zelfs de Duitsers rustig rijden en het lijkt voorlopig niet te stoppen. Alles begint nat te worden en met regen op het motorscherm, helmvizier en bril wordt voor ons het zicht ook niet optimaal. Open vizier betekend bijna pijnlijke regen in je gezicht, dicht beslaat alles binnen 30 seconden.

Dan komen we aan in Fussen en parkeren de motoren op een pleintje achter een bankje voor een plantenbak. Het is inmiddels droog maar dat zal voor de kleding nog wel even duren. We lopen het voetgangers/winkelstraatje in en nemen bij een bakkerij wat te drinken en een lekker broodje. Als we terug bij de motoren komen zit er een bonnetje op mijn tankklep, 55 euro wegens fout parkeren, Caroline idem dito. Begint een naar en vervelend Duits kwaaltje te worden. Eerder in Bitburg hebben we dit ook gehad. Met de motor kan je niet betaald parkeren, kan simpelweg het bonnetje niet achter mijn raam leggen, motorparkeerplaatsen hebben ze niet en op de stoep buiten het loopgebied kost dus een bekeuring. In Zuid-Europa hebben ze dat beter geregeld.

We beginnen Duitsland steeds minder leuk te vinden.

Als we Fussen verlaten komen we nog langs een uitzichtpunt waar ik even een fotootje schiet.

Dan rijden we Oostenrijk binnen en moeten we nog een 130KM binnendoor maar eigenlijk steeds dezelfde kronkelweg volgen tot vlakbij Nauders. De regenbui heeft ons inmiddels ingehaald en we soppen vrolijk verder, oh nee, niet vrolijk.

Na een paar kilometer rijden begint alles te remmen en staan we achter in de file, het is hier niet toegestaan om er langs of tussendoor te rijden dus in eerste instantie netjes aangesloten. Omdat een motor een evenwichtsvoertuig is en je dus steeds een voet op de grond moet zetten was ik dat al snel zat. Car was iets voorzichtiger en wilde in de rij blijven uit angst voor nog twee extra bekeuringen. Uiteindelijk omdat er geen eind aan de file leek te komen zijn we er toch langzaam langs gegaan, rekening houdend met de smalle weg en tegenliggers. Dit schoot nog steeds niet op maar we waren wel rijdend in plaats van 10 meter rijden en twee minuten stilstaan. Car werd weer wat onrustig over de inhoud van de tank en als we een tankstation tegenkomen stoppen we om bij te vullen en een peukie met koffie.

Vanaf Fussen hadden we nu bijna anderhalf uur gereden en slechts 25KM afgelegd. Vanaf het tankstation ook een giga lange rij om in te voegen maar daar doe ik niet meer aan mee, er langs, invoegen en verder er langs.

We drongen dus voor ( is dat typisch Nederlands?) nog voor we de echte weg opreden

Een Camper in de rij begint te toeteren en te blèren uit zijn raam naar Car, maar die keek de andere kant op en toen zijn we gauw op de weg gegaan en voorgekropen dus die zouden we niet meer zien. Het kan natuurlijk ook zijn dat de man het prima vond dat we hem voorbij reden en alleen zijn toeter en stembanden wilde testen. Nog zeker 25 Kilometer langs de file gereden voordat we weer normaal het gas konden opendraaien. Blij dat we dit zo hebben gedaan anders zouden we nooit voor het donker in Nauders landen.

Tussendoor heb ik voor het zekere nog een berichtje gestuurd naar het hotel dat we later aan zouden komen dan eerder opgegeven.

We hadden allebei last van PHPD (ed). Pijntje hier, pijntje daar (en door) en het een beetje zat na de regen, bekeuring en filegedoe dus in Landeck een voor ons bekende plaats van paar jaar geleden wat te drinken genomen om zo fit mogelijk aan te komen.

Inmiddels wel droog geworden en nog slechts 45KM te gaan op een mooie bochtige weg.

Dan komen we aan in Nauders, het dorp is niet zo groot maar wel heel veel nauwe straatjes waarvan je vaak niet ziet of het de doorgaande straat is of de oprit van een huis. Alles met een heel stevige helling omhoog of naar beneden dus even achteruit of keren is niet heel eenvoudig en zodra ik blijkbaar in de buurt zit geeft de navigatie aan dat ik er ben, maar ik zie dan niet iets dat lijkt op de foto’s. Nadat we het dorpje 3 keer zijn doorkruist toch gevonden en na een korte kennismaking met de eigenaresse staan we 18:45 in ons appartement op de tweede verdieping. Dan nog een keer naar beneden om ook de zijkoffers leeg te maken en ploffen neer op de bank.

We wisten het niet meer maar verrassend genoeg (toch nog goed nieuws) was het een app hotel. Dus een keukentje en woonkamer erbij + niet onbelangrijk ... een balkonnetje.

Nu ff geen foto, letterlijk alles neer gegooid en het lijkt wel kofferbak verkoop maar van de week als t iets is opgeruimd maken we dat wel goed.

We wilden eigenlijk even wat boodschappen halen dan hoeven we niet perse morgen weg en er zat wel wat in de buurt maar allemaal dicht en zondag of maandag pas weer open. Aan de vrouw des huizes gevraagd voor een goed restaurant wat te lopen was en jawel, 2 minuten berg afwaarts, dat was wel te doen.

Lekker gegeten op een overdekt terras naast een smal watertje dat van de berg af stroomt en toen weer terug berg opwaarts, dat was behoorlijk steil en dus behoorlijk afzien, twee keer tussendoor moeten bij komen.

En bij het naar boven gaan de rest uit de motors meegenomen en toen naar 2 hoog geklauterd

Nu kijk ik Ajax en Car is alvast conceptje aan het tikken, opruimen zoals ik al zei doen we morgen. Tussendoor even een cooling down op het balkon. 

Hieronder foto's van ons uitzicht voor en achterzijde.