Goed geslapen en op tijd op, dan het gebruikelijke ochtend ritueel zonder ontbijt. 09.45 rijden we weg uit Ettlingen en vinden onderweg wel iets om te eten.

Blijkbaar hebben we een internationale binnenweg die wij niet zelf hebben bedacht, we rijden in Frankrijk richting Hagenue. Garmin zal het wel beter weten en dan rijden we de stad in, bistro gevonden met een buitenzitje, en als we plaatsnemen word er onvriendelijk iets Frans gebromd. Ik probeer duidelijk te maken dat we iets willen eten en drinken maar het toontje wordt steeds naarder en dan kan hij wat mij betreft naar de kl…. Lopen. Dan rijden we het centrum in en vinden een leuk pleintje vol met horeca en voor de gezelligheid een draaimolen. Als we daar gaan zitten komt er weer een vent aan die laat weten dat we aan de andere kant van het terras moeten gaan zitten. Dat doen we dan maar en bestellen een drankje terwijl we de Franse kaart bestuderen. Als we een bestelling doen krijgen we te horen dat het niet kan, lijkt alsof dat alleen na 17.00 kan en daar gaan we niet op wachten. We gaan dus verder en ik besluit de kortste weg terug naar Duitsland te nemen. Dit was weer het Franrijk zoals ik dat ken, bijzonder onvriendelijk en ongastvrij.

Na een uurtje rijden we via Wissembourg Duitsland in en rijden via een leuk bochtig weggetje lekker door. In het tweede dorpje zie ik een Biergarten aan de rechterkant en als ik stop denkt Car dat ik aan de tap ga. Er staan op de parking meer motoren en er zit een groep van acht Nederlandse rijders die vrij snel na onze aankomst vertrekken.

Inmiddels hebben we dus het ontbijt ruim overgeslagen en met lunch kan er gewoon een hamburger worden besteld, Car gaat voor de stokbrood met kruidenboter. Smaakt allemaal goed en dan moeten we verder, slechts 70KM maar volgens Garmin goed 1,5 uur.

De weg bleef mooi, en je mag er op delen 100 maar dat ga je echt niet doen of je moet jezelf te pletter willen rijden.

Het appartement in Homburg is snel gevonden, brommers op de parkeerplaats achter, sleutel uit de box met code gevist en naar binnen. Het lijkt wel een beetje een achteraf buurtje met veel rommel en garageboxen met veel hang-ouderen en drank. Brommers dus maar direct goed op slot gezet.

Dan met de spullen die we vandaag en morgen nodig hebben naar de voorkant lopen en een kleine worsteling om de voordeur te openen. Ik had allemaal instructies gekregen voor de kamer en codes enz. Kamer 14 a eerste verdieping

Dus we staan op 1 hoog volgens instructies, we staan in een tussenhal met een deur die is afgesloten, Car probeert van alles maar de sleutel die in het slot past is met geen mogelijkheid te draaien. Na een poosje klooien maar bericht gestuurd naar verhuurder en na even wachten op een reactie maar gaan bellen. Inmiddels is er een bewoner behulpzaam en terwijl ik aan het bellen ben met een rap pratende Duitse, verteld hij ook dat de eerste verdieping nog een trap omhoog is. Op wat wij de tweede verdieping zouden noemen past de sleutel wel en eindelijk zijn we binnen.  

We hebben het er warm van, in je handen een jas, tas, helm en dan dat geworstel met een sleutel en een deur die niet opengaat. Op de kamer snel alles neer geflikkerd en motorpak uit. Korte beschrijving; het is een soort studentenkamer in ons geval twee bedden in staan en mini keukentje en een tafel met 2 stoelen wat een bureautje voor moet stellen of gewoon de tafel om aan te eten. Balkonnetje, zonder stoelen, die moet je van binnen uit meenemen. En uiteraard een badkamer, al met al niet veel, maar voor dat geld wat we betaald hebben kan je ook niet een super luxe kamer verwachten.

Na het bijkomen helmen aan de draadjes en het een en ander ordenen, kopje koffie en rust.

Ik had gisteren al gekeken voor een restaurant en rond 17.30 gaan we ons klaar maken om daarheen te gaan.

Dus hele zooi weer aan en dan hoor ik Car zeggen “ik kan mijn sleutel van het slot niet vinden, maar ik loop vast naar beneden”. Ze heeft alle tassen nagezocht, zakken leeg gemaakt maar geen sleutel, ook in het loopje dat we eerder hebben gedaan geen spoor van een verloren sleutel.

Dan stapt ze bij mij achterop en gaan we eerst eten, Het Homburger Brauhaus snel gevonden, het blijkt een grote zaak te zijn en wij zoeken een plekje op het dakterras. Heerlijk gegeten, twee keer uiensoep en een schnitzel/biefstukje.

Voor vertrek nog wat drank ingeslagen voor later op de avond en gepind bij de bank er tegenover. Bij terugkomst nog een poging gedaan naar een sleutel te zoeken maar inmiddels was het al donker dus dat moet wachten tot morgen. Plan B is een slijpschijf proberen te regelen maar dat is de laatste optie.

Mede door de houten stoelen weet ik niet meer hoe ik moet zitten van de pijn in mijn rug, wordt dus vroeg slapen.

Hieronder een korte indruk van een dorpje en de wegen die vandaag hebben gereden.