.

Tot slot

 

 

Nadat eerst ik en later Caroline met een scooter zijn gaan rijden moesten we uitvinden wat we er mee wilden doen. Woon- werkverkeer, toerritjes, in de stad of verder weg, enz.

 

Toeren deden we vrijwel vanaf het begin, daarna zijn er meerdaagse ritten geweest naar Luxemburg, Friesland en Limburg. In Juli zijn we samen een weekje naar Sauerland gegaan en hebben daar rondgereden. Dit alles beviel zo goed dat we besloten om ook een langere vakantie te doen met de scooter. Het is uiteindelijk Spanje geworden, Spanje is eenvoudig te bereiken (geen gedoe met veerboten of vignetten) en je hebt een redelijke garantie van mooi weer.

 

Ik kan nu, na afloop zeggen dat het prima is gegaan en uitstekend is bevallen. Voorwaarde is wel dat je de reis ook ziet als vakantie. Je rijdt nu eenmaal niet met de scooter honderden kilometers achtereen zoals je (ik wel) met de auto doet. Toch zou ik een volgende keer, en die komt er zeker, minder lang onderweg willen zijn. Doordat we een aantal dagen achter elkaar van hotel naar hotel zijn gereden mis ik een bepaald rustmoment waarbij je kan zeggen “vandaag hoef ik even niets”.

 

We zijn al een beetje plannen aan het maken voor de volgende trip (gaat volgend jaar pas gebeuren maar niets leuker dan vooruitkijken) en mijn idee zou dan uitgaan naar 2 dagen rijden, 2 dagen ter plaatse en dan nog 2 dagen rijden en dan een dag of 10 op bestemming blijven. De terugweg laat ik dan open, waarbij we tegen die tijd bepalen of we snel of in vakantiestemming huiswaarts gaan.

 

Vooraf zag ik een beetje op tegen het rijden in Frankrijk. Ik herinner mij die knotsgekke Fransen met een rijstijl en onkunde waar je bang van wordt. Ik weet niet wat er veranderd is maar ik ben slechts één dwaas tegengekomen en over het algemeen alleen beleefde automobilisten tegengekomen.

 

Dan was er nog een nieuw fenomeen, het rijden in de bergen. Dat is een belevenis op zich en absoluut aan te raden. Het mooie van zo’n bochtenweg is dat je vaak nauwelijks verkeer tegenkomt en je kan het zelf zo gek maken als je wilt. Doordat het niet druk is kan je ook gewoon in het tempo rijden waarbij jij je prettig voelt en zo genietend van het uitzicht toeren, of helemaal losgaan en kijken wat je maximale hellingshoek is.

 

Dan de scooters, die hebben zich prima gehouden en er is geen moment geweest dat we hebben getwijfeld of iets wel of niet zo gaan. Het verbruik lag wat hoger dan we hier gewend zijn maar dat zal ook met de omgeving waarin we reden te maken hebben gehad.

 

Tot slot nog een compliment voor Caroline, die zag die bergen vooraf niet helemaal zitten maar voorlopig heeft ze het wel gedaan en vond het nog leuk ook. Grappig want ik weet een heleboel “echte” motorrijders die wee in de maag zouden worden als ze daar moesten rijden.

 

Dan wil ik jou nog bedanken voor het feit dat je de tijd hebt genomen om dit te lezen. Ik vond het leuk om te doen en hoop dat jij het leuk vond om te lezen.

 

Tot de volgende keer.

 

Dick & Caroline